استانداردهای حاکم بر اتصالات هیدرولیک در درجه اول بر اساس مشخصات صنعت داخلی و بین المللی مربوطه است. استانداردهای ISO (سازمان بینالمللی استاندارد)، DIN (استانداردهای صنعتی آلمان) و GB (استانداردهای ملی چین) که به طور گسترده در میان این موارد مورد پذیرش قرار گرفتهاند. این استانداردها مشخصات دقیقی را در مورد ساختار، ابعاد، مواد، تست عملکرد و الزامات ایمنی اتصالات هیدرولیک ایجاد می کنند.
استانداردهای صنعت همچنین الزامات مربوط به قابلیت تعویض و سازگاری اتصالات را مورد توجه قرار می دهد و اطمینان می دهد که اتصالات هیدرولیک تولید شده توسط فروشندگان مختلف می توانند به طور یکپارچه در یک سیستم یکپارچه شوند. این امر برای حفظ پایداری سیستم های هیدرولیک و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری از اهمیت قابل توجهی برخوردار است.
شایان ذکر است که با ادامه پیشرفت فناوری هیدرولیک، استانداردهای قابل اجرا نیز به طور مداوم به روز و اصلاح می شوند. بنابراین، هنگام انتخاب اتصالات هیدرولیک، علاوه بر تأیید انطباق آنها با استانداردهای فعلی، باید پتانسیل آنها را برای سازگاری با ارتقاهای فناوری آینده نیز در نظر گرفت.
انتخاب اتصالات هیدرولیک باید مطابق با استانداردهای بین المللی (مانند ISO 8434، DIN 2353 و SAE J514) یا مشخصات داخلی شرکت باشد. پارامترهای کلیدی که باید در نظر گرفته شوند عبارتند از:
فشار کاری: معمولاً با استفاده از ضریب ایمنی 1.5 برابر فشار نامی محاسبه می شود.
محدوده دما: -40 درجه تا +200 درجه (بسته به ماده).
تطبیق قطر جریان: برای جلوگیری از مقاومت در برابر جریان، باید با قطر داخلی لوله هماهنگ باشد.
مقاومت در برابر ارتعاش: برای کاربردهایی که دارای ارتعاش با فرکانس بالا-باید، طرحهای دارای مکانیسمهای ضد شل شدن (مانند مهرههای قفل) انتخاب شوند.
